La Międzynarodowa Stacja Kosmiczna (ISS) to ośrodek badawczy i laboratorium interpretacji kosmosu, w którym współpracuje i działa wiele międzynarodowych stowarzyszeń. Dyrektorami są agencje kosmiczne ze Stanów Zjednoczonych, Rosji, Europy, Japonii i Kanady, ale do zarządzania i obsługi dostarczonego sprzętu zatrudniona jest załoga złożona z osób o różnych narodowościach i specjalizacjach.
W tym artykule powiemy Ci wszystko, co musisz wiedzieć o Międzynarodowej Stacji Kosmicznej i jej znaczeniu.
Międzynarodowa Stacja Kosmiczna
Załogi te radzą sobie ze złożonymi zadaniami operacyjnymi budowa obiektów, obiektów przetwórczych i wsparcie startowe, obsługiwać wiele rakiet nośnych, prowadzić badania oraz usprawniać działanie obiektów technologicznych i komunikacyjnych. Ten struktura atmosfery jest jednym z wielu tematów badanych w tym środowisku.
Montaż Międzynarodowej Stacji Kosmicznej rozpoczął się 20 listopada 1998 r. od wystrzelenia rosyjskiego modułu sterującego Zaria, który miesiąc później został połączony z węzłem dokującym Unity zbudowanym w USA. Proces montażu miał kluczowe znaczenie dla lepszego zrozumienia , ponieważ był stale dostosowywany i rozszerzany zgodnie ze stale rosnącymi wymaganiami. W połowie 2000 roku dodano moduł Zvezda produkcji rosyjskiej, a w listopadzie tego samego roku przybyła pierwsza grupa rezydencyjna, składająca się z amerykańskiego inżyniera lotnictwa i astronautyki Williama Sheparda, rosyjskiego inżyniera mechanika Siergieja Krikalewa i pułkownika Jurija Cenko. Rosyjskie Siły Powietrzne. Od tego czasu stacja kosmiczna jest zajęta.
Jest to największa stacja kosmiczna, jaką kiedykolwiek zbudowano i nadal jest montowana na orbicie. Po zakończeniu tej ekspansji będzie trzecim najjaśniejszym obiektem na niebie po Słońcu i Księżycu.
Od roku 2000, astronauci przybywający na Międzynarodową Stację Kosmiczną zmieniali się mniej więcej co sześć miesięcy. Przybyli promem kosmicznym ze Stanów Zjednoczonych i Rosji wraz z zapasami ratunkowymi. Sojuz i Progress należą do najczęściej używanych do tych celów rosyjskich okrętów.
Komponenty Międzynarodowej Stacji Kosmicznej
Komponenty stacji kosmicznej nie są łatwe do wyprodukowania. Jest zasilany przez panele słoneczne i chłodzony przez obwód, który rozprasza ciepło z modułów, czyli przestrzeni, w których mieszka i pracuje załoga. W dzień temperatura dochodzi do 200ºC, w nocy spada do -200ºC. W tym celu temperatura musi być odpowiednio kontrolowana.
Kratownice służą do podtrzymywania paneli słonecznych i radiatorów, a moduły w kształcie kolby lub kuli są połączone za pomocą „węzłów”. Niektóre z głównych modułów to Zarya, Unity, Zvezda i Solar Array. Ta złożoność konstrukcji jest zadziwiająca, zwłaszcza biorąc pod uwagę to, czego się dowiedzieliśmy o Nowoczesna technologia kosmiczna i jego znaczenie w eksploracji.
Kilka agencji kosmicznych zaprojektowało ramiona robotów do manewrowania i przenoszenia małych ładunków, a także do kontroli, instalacji i wymiany paneli słonecznych. Najbardziej znanym jest telemanipulator stacji kosmicznej opracowany przez kanadyjski zespół, który wyróżnia się 17-metrową długością. Ma 7 zmotoryzowanych stawów i może wytrzymać obciążenia cięższe niż zwykle, jak ludzkie ramię (ramię, łokieć, nadgarstek i palce).
Metale użyte w konstrukcji stacji kosmicznej są odporne na korozję, ciepło i promieniowanie słoneczne, więc nie są całkowicie nowe i nie wydzielają toksycznych gazów w kontakcie z elementami kosmicznymi.
Zewnętrzna część stacji kosmicznej ma specjalną ochronę przed drobnymi kolizjami obiektów kosmicznych, takich jak mikrometeoryty i szczątki. Mikrometeoryty to małe kamienie, zwykle poniżej grama, które wydają się nieszkodliwe. Jednak ze względu na swoją szybkość mogą poważnie uszkodzić konstrukcje bez tej ochrony. Podobnie okna mają ochronę antywstrząsową, ponieważ składają się z 4 warstw szkła o grubości 3 cm.
Po ukończeniu ISS będzie mieć całkowitą wagę około 420.000 74 kilogramów i długość XNUMX metrów.
Gdzie to jest
Centrum badawcze znajduje się 370-460 kilometrów nad powierzchnią (w przybliżeniu odległość między Waszyngtonem a Nowym Jorkiem) i porusza się z zadziwiającą prędkością 27.600 90 km/h. Oznacza to, że stacja kosmiczna okrąża Ziemię co 92-16 minuty, więc załoga doświadcza XNUMX wschodów i zachodów słońca dziennie.
Stacja kosmiczna krąży wokół Ziemi z nachyleniem 51,6 stopnia.co pozwala na pokrycie zasięgiem nawet 90 procent obszarów zaludnionych. Można również śledzić jego dokładną lokalizację, co pozwala miłośnikom astronomii dowiedzieć się więcej o Międzynarodowa Stacja Kosmiczna w czasie rzeczywistym. Ponieważ nie jest on zbyt wysoki, można go wówczas zobaczyć z ziemi gołym okiem. W sieci http://m.esa.int Możesz śledzić jego trasę w czasie rzeczywistym i sprawdzić, czy znajduje się w pobliżu naszego obszaru. Co 3 dni przechodzi obok tego samego miejsca.
życie stacji
Uspokajanie załogi od początku do końca nie jest łatwym zadaniem, ponieważ po spędzeniu czasu w kosmosie istnieje wiele zagrożeń związanych z podróżą kosmiczną do warunków zdrowotnych. Jednak zmiany mogą pomóc astronautom uniknąć większego ryzyka.
Na przykład brak grawitacji wpływa na mięśnie, kości i układ krążenia człowieka, powód, dla którego członkowie załogi muszą ćwiczyć 2 godziny dziennie. Ćwiczenia obejmują ruchy nóg podobne do ruchu rowerowego, ruchy ramion podobne do wyciskania na ławce, a także martwy ciąg, przysiady i inne. Zastosowany sprzęt jest w pełni dostosowany do warunków kosmicznych, ponieważ należy pamiętać, że ciężar w kosmosie różni się od ciężaru na Ziemi.
Aby dobrze się wyspać, potrzeba kilku dni adaptacji. Jest to ważne, aby członkowie załogi zwracali należytą uwagę na działanie i podejmowanie decyzji. Astronauci zwykle śpią średnio od sześciu do sześciu i pół godziny i będą przywiązani do obiektu, który nie unosi się na powierzchni.
Astronauci myją zęby, myją włosy i chodzą do łazienki jak wszyscy, ale nie jest to takie proste jak w domu. Dobra higiena jamy ustnej zaczyna się od regularnego szczotkowania, ale ponieważ nie ma zlewu, pozostałości nie można wypluć, więc niektórzy decydują się połknąć lub wyrzucić na ręcznik. Ręczniki są na bieżąco wymieniane i są wykonane z cienkiego, ale chłonnego materiału.
Stosowane przez nich szampony nie wymagają spłukiwania, a wodę, której używają do ciała, czyści się ręcznikiem, ponieważ brak grawitacji powoduje, że ciecz przykleja się do skóry w postaci bąbelków zamiast opadać na ziemię. Aby zaspokoić swoje fizjologiczne potrzeby, używają specjalnego lejka połączonego z wentylatorem ssącym.
Stosują specjalną dietę; nie cieszą się nim tak jak na Ziemi, ponieważ w tym przypadku podniebienie jest węższe, a napój jest inaczej zapakowany. W tym sensie zmienili sposób, w jaki spożywamy żywność na Ziemi, podobnie jak to, co jest potrzebne do zmniejszyć wpływ zmian klimatycznych.
Na stacji kosmicznej to nie wszystko. Niewiele osób wie, że astronauci również wykonują pewne czynności, aby uniknąć nudy i stresu. Może wystarczy spojrzeć przez okno i spojrzeć na Ziemię, jak mało kto, ale 6 miesięcy to dużo. Mogą oglądać filmy, słuchać muzyki, czytać, grać w karty i komunikować się z bliskimi. Kontrola umysłu wymagana do tak długiej pracy na stacji kosmicznej to kolejny możliwy aspekt astronautów.
Mam nadzieję, że dzięki tym informacjom można dowiedzieć się więcej o międzynarodowej stacji kosmicznej i jej charakterystyce.