Silne trzęsienie ziemi o magnitudzie 6,0 nawiedziło wschodni Afganistan późnym wieczorem w niedzielę, powodując śmierć co najmniej 800 osób i obrażenia u ponad 2.500 osób, podały władze. Trzęsienie ziemi dotknęło górzysty i słabo zaludniony region, do którego dostęp jest utrudniony, a komunikacja ograniczona.
Trzęsienie ziemi było wyraźnie odczuwalne w Kunar i Nangarhar , a wstrząsy dotarły do Kabulu, a nawet do miast w Pakistanie. Dane są wciąż wstępne i mogą ulec zmianie, gdy ekipy ratunkowe dotrą do odizolowanych wiosek.
Liczba ofiar śmiertelnych i obszary najbardziej dotknięte
Władze de facto zgłaszają setki ofiar śmiertelnych w Kunar i dużą liczbę rannych w kilku wschodnich prowincjach. W wielu społecznościach odnotowano rozległe osuwiska, a także całkowite zniszczenie wielu domów.
Główne szpitale, zwłaszcza w Asadabadzie i Dżalalabadzie , są przeciążone nieustannym napływem rannych, czasami co kilka minut . Z powodu braku łóżek, w celu opieki nad pacjentami utworzono prowizoryczne pomieszczenia.
Skutki obejmują osuwiska , które zablokowały kluczowe drogi i odcięły od świata dziesiątki wiosek. Sytuacja ta komplikuje ocenę szkód i opóźnia dotarcie ciężkiego sprzętu i niezbędnych dostaw.
Rzecznicy służby zdrowia i rządu zwrócili się z prośbą o pilną pomoc międzynarodową w celu wzmocnienia operacji poszukiwawczych, opieki medycznej oraz zaopatrzenia w wodę i leki. W głównych szpitalach zorganizowano również zbiórki krwi .
Epicentrum, wielkość i wstrząsy wtórne
Według United States Geological Survey (USGS) epicentrum głównego trzęsienia ziemi znajdowało się około 27 kilometrów na wschód od Dżalalabadu , w prowincji Nangarhar, na głębokości około 8 kilometrów , co zwiększa potencjał destrukcyjny.
Trzęsienie ziemi nastąpiło o godzinie 23:47 czasu lokalnego (19:17 GMT) i po nim nastąpiły co najmniej dwa wstrząsy wtórne o magnitudzie 5,2 . System PAGER USGS wydał pomarańczowy alert z powodu potencjalnych znacznych strat ludzkich i gospodarczych na obszarach o zagrożonych budynkach.
Dotknięty obszar należy do pasma górskiego Hindukusz , sejsmicznie aktywnego środowiska na granicy głównych płyt tektonicznych. Niewielka głębokość trzęsienia ziemi i kruchość lokalnych struktur w dużej mierze wyjaśniają skalę zniszczeń.
Ratownictwo i reagowanie humanitarne
Zespoły narodowe, przy wsparciu UNAMA, Afgańskiego Czerwonego Półksiężyca i UNICEF , wysłały personel i zaopatrzenie ratunkowe. Priorytetem jest opieka medyczna, ochrona dzieci, dostęp do bezpiecznej wody i sanitariatów oraz wsparcie psychospołeczne.
Z lotniska Nangarhar ewakuowano śmigłowcami osoby ciężko ranne, a lokalne brygady i wolontariusze wspólnie poszukują ocalałych wśród gruzów.
Warunki terenowe i ostatnie deszcze pogorszyły sytuację kryzysową: zablokowane drogi , wezbrane rzeki i niestabilne odcinki dróg opóźniają dotarcie sprzętu i paliwa oraz utrudniają komunikację z odległymi populacjami.
Agencje humanitarne podkreślają potrzebę natychmiastowego wzmocnienia systemu ochrony zdrowia, zaopatrzenia w wodę i warunków sanitarnych , aby zapobiec wybuchom epidemii i powikłaniom po trzęsieniu ziemi, a także rozszerzenia logistyki tymczasowych schronień dla rodzin, które straciły domy.
Lokalne władze wskazują na dodatkowe obciążenia wynikające ze cięć w pomocy i braku infrastruktury, i ponawiają prośbę o zapewnienie zasobów i bezpiecznego dostępu dla ekip ratowniczych.
Podatność konstrukcyjna i historia sejsmiczna
W wielu wioskach dominują domy z gliny i słomy , z glinianymi ścianami i lekkimi dachami, co czyni je wyjątkowo podatnymi na trzęsienia ziemi. Ten typ konstrukcji, powszechny na obszarach wiejskich, ulega nagłym zawaleniom pod wpływem intensywnych wibracji gruntu.
Afganistan leży na granicy między płytami tektonicznymi Indii i Eurazji , co sprawia, że trzęsienia ziemi występują tam stosunkowo często. W ostatnich latach doszło tam do kilku katastrof o charakterze destrukcyjnym, które dotknęły tysiące osób i spowodowały znaczne straty materialne.
Służby ochrony cywilnej zwróciły się do ludności z prośbą o zachowanie ostrożności ze względu na możliwe wstrząsy wtórne , unikanie uszkodzonych budynków i stosowanie się do instrukcji ekip ratowniczych, zwłaszcza na obszarach o niestabilnych zboczach.
Czynniki geologiczne, w połączeniu z dziesięcioleciami konfliktów i niedostateczną infrastrukturą , utrudniają działania reagowania i odbudowy. Połączenie topografii, ubóstwa i izolacji zwiększa ryzyko i śmiertelność w tego typu katastrofach.
Liczba ofiar śmiertelnych przekroczyła 800 , a tysiące zostało rannych. Epicentrum znajdowało się na obrzeżach Dżalalabadu. Teren jest pełen odciętych dróg i zdewastowanych wiosek. Działania operacyjne koncentrują się obecnie na ratowaniu życia, przywracaniu podstawowych usług i dostarczaniu pomocy do najbardziej niedostępnych enklaw. Jednocześnie trwają prace nad aktualizacją oficjalnych danych.